Weihnachtsgschichdle Teil 3 / Wortschätzle 106 - Hemmedschidz ond Elleswissr

Abr was willsch macha, d'Leid kommed zom kloi Jesus, er schdeigd aufs Bänkle nauf ond erzähld eane von dr Weld, de Menscha ond elles drum rum. Von de schlaue Gschdudierde hod sich bald koinr mea bligga lossa. (Foto: Peter Berens)
Pubertäre Jugendjahre eines Erlösers auf Schwäbisch

Wortschätze 106

Stefan Gruber

So a kloiner Hemmedschidz schbield barfuaß dussa em Sand, hod dr Hennadregg am Laible vrschmierd ond jagd de Viechr durch de Hof. Dr Schoglad von dr Nochbere isch em um da Riasel vrschmierd, de Hend bebbig ond dregged, ondr de Fingernägl kosch Radisla schdubfa. Seit er woiß, fir was dia Schissel em Hof urschbrünglich hod herhalda missa, hogged er bsondrs gern auf deam alda Bodschambr, in dem dr Seppi in dr Fria 's Hennafuadr nei duad. Em Jesus gfälld's hald, wenn d'Henna um an rum scherred, in dr Hoffnung, doch no a Kerale abzgriaga.

„Mama, … warum?“

„Jesus, komm rei, Veschbr giabd's!“, ruafd d'Maria in da Hof naus „Gosch etzt her, glei!“, onds Biable lossd widrwillig 's Schbielzeig flagga. Dr Jesus, a Dreikäsehoch, a aufgschdelldr Mausbolla wias em Buach schdod, frech ond dreggad schdabfd ens Haus nei. Eigadlich war d'Maria ja froh, dass'r draussa gschbield hod, do war wenigschdens a hable Schdund a Rua em Haus, koi „Mama, …, Mama, was isch des? Warum machsch des?“ - dr Bua isch hald arg neigierig ond will elles gnau wissa.
„Hosch d'Händ gwesched? Ond d'Fiaß?“ „Noi“, said dr Bub ond schiabd a Pfännele weil eam d'Mama scho widdr schdreng aluaged. Sie woiß ja, dia Frog war umasooschd, er kos no ned. Dr Seppi kommd au von dr Werkschdadd rum, er mog nachmiddags a Gsälzbrod, am liabschda von de oigene Erdbeera ond dr Jesus duads em gleich.
Es war fir dia kloine Familie a scheana Zeid. D'Maria hod de Kloi no em Griff ghed, de Haushald au ond dr Seppi hod gschaffed. Abr umso eldr dr Bua wora isch, umso schwieriger war's fir d'Maria, dr Kloi hod ra a Loch in da Bauch gfroged, ond koi Erklärung war eam reachd, jede hod a neie Frog brovoziered.

Zom Feschda in d'Schad nei

D'Joar send so ens Land ganga ond dr Bua isch gwagsa. Dr erschde dunkle Flaum isch eam scho gwagsa, da wo amoal dr Bard sei sodd undr dr Nos, und drei lange Hoar am Kinn. Ob dr Hennadregg aus seine erschde Joar Schuld dra hod odr da Honig, ma woiss es ned. Fir a Feschd isch de ganz Familie fir a Woch von de erschde Schdauda-Huggl hendr dr Werdach, wo se gwohnd hend, end Schdad nei gfahre. Des mid de Froga hod sich no ned glegd ghed. Dr Seppi hod des ja nia so diregd mitgriaged, hod ja de ganze Deg in dr Wergschdadd gschuddled, gsäged, ghobled, gschraubed ond gschmirgled. Abr am Wochaend hod dr Kloi dr Babba mit Froga glechred. An deam erschda Wochaend in dr Schdad isch's em Seppi abr z'bleed wora ond hod d'Maria midm Bua zu de Schdudierde gschigged: „Solled dia eam d'Weld erglära, i kos nemme ond du, Mare, du kosch es au ned.“

„I schäm mi so!“

Also hod Maria da midlerweil zwelfjährige Jesus zu de Gelehrde brochd, zu de Gschdudierde, de Lehrer. Es war en so am Zendrum, irgedwia wia a Kirch, aber doch ned so. De Gschdudierde hend do drin immer so doa, als ob se elles wissed, ond d'Leid hends globed.
D'Maria isch midganga. Peinlich isch's ra gwea, was dr Kloi elles von de Gelehrde wissa hed wella, Baugledzle hod se gschdauned, was dr Jesus scho fir Werder gwissed hod. Obeds hod se an de Seppi higjammred: „I schäm mi so, mid em Bua do hizganga, der frogd dia aus, bis se nix mehr zom saga hend ond dann schigged se ons naus, dia Gschdudierde“. Es war ja ned weid, drum isch dr Bua an de nägschde Deg alloi hi ganga, weil em Zeit lang wora isch, Dag um Dag.
D'Woch war um ond am ledschda Dag hod eam dr Seppi nochbelled: „Bisch abr um dreivierdl Segse do, ond koi Minud schbädr. Ned erschd wenn d' Schdrossaladerna eingschald weared!“. Des hod dr Jung nemme gherd, da hädr eh nix drauf gea, dr kloi Revoluzzr, Bessrwissr, Rodzleffl ond Sonnaschein vo dr Familie.


Pfleiderer ond Häberle

Elles hod er dia Woch vo de Gschdudierde wissa wella. Dia Schlaue hend nemme reachd gwussd, was midm azfanga ond hend 's Weide gsuached, abghaued send se, weil se koine Andworda mehr ghabd hend. D'Schdoderer hends luschdig gfunda. Ond bald wared dia Leid von dr Schdad mid deam junga Jesus von dussa rei alloi, hend eam Froga gschdelled ond a jedr hod sei Andword griaged. Von de schlaue Gschdudierde hod sich koinr mehr bligga lossa. Dr Bua war bekannd, immr mehr Leid send zu eam komma ond em Seppi ond dr Maria isch es scho a weng oagneam gwea. Abr was willsch macha, gega so a Käpsele, wenn elle zum Bua kommed ond seine Gschichdla ibr d'Weld ond Menscha hera wolled? Wenn dr Pfleiderer und dr Häberle, d'Arbed liabr flagga hend lossa ond mit Müllers, Maiers ond Schmidts zom Bua ganga send?


Buberdäd

Also am ledschde Dag isch dr Jesus nadierlich ned zur reachda Zeid zrigg komma. Dr Seppi hod befzged ond gweadred, Maria hod gjammred. Dr Seppi hod's auf d' Zuschdänd, Bolidig ond Zeid gschoba ond ibr da schleachde Einfluss vo de Gschdudierde auf da friabuberdäre Flegel gschembfd. Maria hod d'Schuld firs z'Schbädkomma bei sich gsuached ond auf ihr Erziehung gschoba: „Mei Seppi, hend mr beim Bua elles falsch gmached?“, ond d'Maria hod Rodz ond Wassr bleared. Dr Nochbr hod bloß gmoind: „Send hald junge Buaba, dia send hald so! Des vrgod widdr noch dr Buberdäd!“
D'Maria ond dr Seppi hend ghoffed, dass des midm Folga bald widdr besser weard, ond er ned no mehr Brobleme ond Bledsinn macha duad, abr do hend se elle falsch glega. Dia gmiadliche Zeid midm kloina, budziga Jesuskendle war scho lang vorbei – er isch gressr wora ond war bald erwagsa.





Weihnachtsgschichdle Teil 2: Weihrauch und Myrrhe - "do drvo wirsch ned satt"
Weihnachtsgschichdle Teil 1:'s Buzzele isch da! Es kam in den Stauden bei Augsburg zur Welt.
3
Diesen Autoren gefällt das:
Schon dabei? Hier anmelden!
Schreiben Sie einen Kommentar zum Beitrag:
Spam und Eigenwerbung sind nicht gestattet.
Mehr dazu in unserem Verhaltenskodex.